Dag 22

Nong Kai - Sang Khom (90 kilometer)

Om te voorkomen dat we toch zeiknat worden van de plassen op de weg besluiten we eerst uitgebreid te gaan ontbijten. Nadat we voldaan zijn is de weg droog en kunnen we op pad.
Het plan is om tot aan Chiang Khan langs de Mekong te fietsen. De Mekong volgen hebben we 2 jaar geleden bij onze Kunming-Lampang tocht ook gedaan en dat is ons toen goed bevallen. Een beetje rollend terrein met kleine heuvels en mooie vergezichten over de Mekong. En dat blijkt aan deze kant van Thailand precies hetzelfde te zijn. We rijden over National Road 211 die volgens de borden langs de kant uitgeroepen is tot "Scenic Route" en terecht. Daarnaast zitten we hier duidelijk in de periferie van Thailand want het aantal auto's en vooral vrachtauto's valt alles mee. Het is geweldig toeren zo !
Nong Kai, de Friendshipbridge, Tha Bo, Si Chiang Mai de plaatsen vliegen in snel tempo voorbij en gelukkig is er langs de kant van de weg ook veel te zien o.a. boomgaarden, rijst en andere gewassen. Daarnaast stikt het van de verkiezingsborden want 6 februari 2005 zijn er weer verkiezingen. En van onze Kunming - Lampang tocht weten we wat dat betekend. Oppassen bij fruitkramen die Thai Rak Thai posters hebben hangen want voordat je het weet heb je een rotte appel in de zak gekocht (we zijn er nog steeds niet uit of die rotte appel van 4 jaar geleden symbolisch was of niet maar we zijn wel op onze qui-vive). En fruitkramen is iets waar we naar uitkijken want we zijn tot nu toe bedroevend weinig fruit tegengekomen. Als de eerste ananaskramen zich aandienen knijpen we in de remmen en vragen naar de onvermijdelijke verkiezingsposter. Geen idee welke kandidaat/partij het is maar in ieder geval niet die van de rotte appels. En dat blijkt als we even later zitten: een heerlijk zoete ananas. Als Kitty aanbiedt even terug te fietsen om er nog een te halen vind iedereen dat een goed idee. Even later stappen we nog likkend aan onze vingers weer op de fiets op naar Sang Khom. Geen idee of ze hier een guesthouse of iets anders hebben waar we onze hoofden te rusten kunnen leggen. Als we bij de plaatselijke grootgrutter navraag doen blijkt er inderdaad een paar honderd meter verderop een bungalowpark te zijn. En ze hebben nog kamers in de aanbieding ook. Met of zonder airco is de vraag. Zonder is het onverbiddelijke antwoord want echt warm is het nog steeds niet.
Kitty kiest voor een bungalow met uitzicht over de Mekong, een prima plek om de rest van de dag door te brengen. Snel douchen en daarna relaxen is het plan. Kitty draait echter de kraan naar zijn moer en het duurt even voordat deze gemaakt is. Dus maar even naar het terras.
Er blijken nog 2 Nederlandse fietsers bij het guesthouse te zitten. Al snel raken we in een geanimeerd gesprek. Henk van Bourgogne en zijn vrouw Ton komen uit Beverwijk, om de hoek bij Bergen (NH) en bovendien is Henk een oud collega van Jeroen en Marcel. Ze herkennen Kees van de foto op de website waar hij als een varkentje in een modderpoel ligt en Marcel en Jeroen zijn ook geen onbekenden. Het is voor het eerst dat iemand ons onderweg herkent van de website. Toch leuk dat ook andere fietsers in de site geïnteresseerd zijn en er bovendien nog bruikbare informatie vanaf kunnen halen.
Henk en Ton hebben 9 weken de tijd om door Thailand te toeren en doen het rustig aan. Ze volgen de zelfde route als wij maar doen etappes van 50-60 kilometer per dag. De helft van wat wij doen maar onze tijd is dan ook beperkter.

Vlak voor het eten gaan we nog even Sang Khom in en het blijkt en flink plaatsje te zijn dat bovendien stikt van de guesthouses en dat terwijl wij dachten dat we aan het einde van de wereld warentoen we bij de grootgrutter aan de rand van het dorp zaten. Er is markt en we besluiten om alvast voor te gaan eten. Alle kramen langs om lekkere dingen op te snorren want dat hebben we wel gemist deze vakantie. Daarna terug naar het guesthouse voor het echte diner. We schuiven bij Henk en Ton aan en wisselen fietsverhalen en wetenswaardigheden uit . Al met al een geslaagde avond. Daarna lekker rustig aan de Mekong zitten om van het uitzicht en het geluid van de krekels te genieten. Om 11 uur duiken we het bed in. Zo laat hebben we het deze vakantie nog niet gemaakt !!

Dag 23

Sang Khom - Chiang Khan (107 kilometer)

En omdat het goed smaakt (zoals bijna alles in Thailand) nemen we het er uitgebreid van. Een uurtje later besluiten we toch maar om op de fiets te klimmen. Tot onze verbazing komen we Henk en Ton tegen. We dachten dat ze rustig aan zouden doen want hun halteplaats ligt op zo'n 60 kilometer. Maar het blijken toch ook vroege vogels te zijn. We zwaaien als we langskomen en wensen ze een goede reis. Als we wat kilometers verder stil staan komen ze weer aangereden. Zo zie je maar; de verschillen qua snelheid op de fiets zijn klein. We krijgen van Henk een Hollands dropje aangeboden, iets wat we zelf vergeten zijn mee te nemen en dat nemen we dankbaar aan. Na een tijdje breken we weer op en nemen we weer afscheid. Iets wat we nog twee keer zullen doen voordat we ze echt uit het oog verliezen.
Af en toe stoppen we bij een waterval die ruim van te voren op de borden is aangegeven. Telkens blijkt dat de watervallen droog staan. Iets wat Kitty niet begrijpt want in haar belevenis is het hier altijd koud en soms nat. Verder komen we langs de weg nog een tent met feestende en drinkende Thais tegen. De uitnodiging om erbij te komen zitten en mee te drinken slaan we maar af want we hebben nog aardig wat kilometers voor de boeg tot aan Chiang Khan.
Als we daar halverwege de middag aankomen zoeken we rustig een bed op. We treffen het en komen terecht in het mooiste guesthouse/hotel van deze tocht. Een oud koloniaal gebouw met een schitterende moderne inrichting. En bovendien zo schoon dat het zelfs Kitty kan bekoren.

We besluiten vanwege het vroege uur een boottochtje te boeken en cruisen even later relaxed over de Mekong. Niet dat we meer zien dan de afgelopen dagen dat we langs de Mekong reden maar de stress (als we die al hadden) is na afloop zeker verdwenen.
Bij het guesthouse aangekomen blijkt dat onze gastheer ook fietsen als hobby heeft en dat hij op zoek is naar een goede fiets. Hij vraagt ons naar wat tips voor de aanschaf van een mountainbike. Hij spreekt Duits dus in ons beste Duits de finesses van een goed frame en natuurlijk de draaiende delen uitgelegd. Altijd leuk om andere enthousiaste mensen in het zadel te helpen. En , meteen de gelegenheid te baat genomen om naar een echt Thais restaurant te vragen.
Als we op pad gaan kunnen we dat echter niet vinden en komen terecht in een echte "tourist trap". Flauw eten en personeel dat meer aandacht heeft voor de TV dan voor de klanten zodat we af en toe moeten bedelen om wat drinken. Zelfs in het communistische Vietnam hebben we het niet zo slecht getroffen. Marcel vraagt tijdens het eten nog of het gewoonte is om in Thaise restaurants fooi te geven. Maar na afloop zijn we het er allemaal over eens dat we ons daar hier niet druk over hoeven te maken.
Als dessert nog even langs de kant van de weg een ijsje gescoord en na afloop van de dag ons zelf ingesloten in het guesthouse want de onze gastheer en dame zijn s' avonds weg. Wat een vertrouwen, iets dat je in de westerse wereld niet zo snel meer zal meemaken.

Chiang Khan - Dan Sai (124 kilometer)

Vandaag eerst naar het Noorden langs de Mekong en daarna langs de kleine grensrivier de Huang verder Zuid-Westwaards. Het fietsen gaat fantastisch! Op de macht bereiken we de top van de meeste heuvels en maken dan weer snelheid voor de volgende beklimming. Zo schiet het lekker op. Alleen Jeroen heeft problemen om het tempo bij te houden. Het lukt hem niet om het op de macht vol te houden en moet telkens terug naar zijn kleinste versnelling, dit breekt hem na ruim een uurtje cruisen op en we besluiten even pauze te houden. Omdat er geen koek of zopie tent, laat staan een dorp te bekennen is gaan we langs de kant zitten. Als we net zitten horen we getoeter en Marcel vraagt achteloos of we trek hebben in een ijsje want volgens hem komt de ijscoman eraan. Tot onze verbazing is dat inderdaad het geval en bestellen een heerlijk ijsje. De verbazing wordt nog groter als er binnen 10 minuten nog 2 ijscomannen voorbij sjezen. Blijkbaar zijn het lekkerbekken in deze contreien.

Dan Sai - Phetchaboon (121 kilometer)

De laatste dag op de fiets. Op naar het ò zò bekende Phetchaboon om daar nog even van een paar rustige dagen te genieten. Maar eerst moeten we nog de berg over die Dan Sai van de slenk scheidt waar Phetchaboon in ligt en bovendien vandaag zo'n 120 kilometer wegtrappen. En hoewel we weten dat het de laatste berg is van deze tocht is het toch weer flink doorzetten en op de tanden bijten voordat we op de top zijn. Daar kunnen we ontbijten op de markt. De sticky rice is het meest populair en hoewel Jeroen en Kees al snel met verrukkelijke uitroepen aan de "nem ping" zitten te peuzelen kunnen ze Kitty en Marcel niet overhalen om op dit vroege uur ook een stokje met vlees te proberen. Hun maag komt in opstand met zulk vet voer op dit vroege uur brullen ze in koor en houden het bij droge edoch sticky rice. Daarna in vliegende vaart naar beneden en hoe lager we komen hoe warmer het wordt. De vakantie wordt toch nog besloten met een loeihete dag en dat terwijl Kitty er al niet meer in geloofde dat het heet kan zijn in deze contreien. Om 11 uur zijn we al in Lom Kao en is het nog maar 60 kilometer naar onze eindbestemming.

We besluiten om er nog een uurtje aan te trekken en het daarna rustig aan te doen. Zo belanden we rond het middaguur bij een soeptent waar het heerlijk vertoeven is in de schaduw. Kees is in een geanimeerd gesprek verwikkelt met de heer en vrouw des huize. Deze doen in kleuren en geuren verslag van de levensstijl van hun voormalige Belgische buurman. Deze arme heer heeft het voor elkaar gekregen om zich binnen enkele jaren dood te drinken. Het Thaise eten scheen hij niet te kunnen waarderen, het bier des te meer en dat met fatale gevolgen. Jeroen zijn ogen vallen ondertussen dicht en hij besluit een dutje te doen en zo zitten, hangen en liggen we allen tevreden op dit hete uur van de dag in de schaduw.

Een uurtje later breken we weer op en gaan richting Phetchaboon Airport. Klinkt goed, ziet er nieuw uit maar of er tegenwoordig nog steeds op gevlogen wordt is niet duidelijk (op internet is geen vlucht meer te vinden). De omgeving is de eerste kilometers niet zo mooi maar dat veranderd gelukkig snel. We rijden tussen de velden met tabak, soja, tomaten en boomgaarden met mango's en bananen en vlak voor Phetchaboon ook nog temidden van de in vele groentinten gekleurde rijstvelden. Een ideale afsluiting van deze fietstocht. Helemaal als we bij onze laatste stop in de berm een ijskoffie en ijsthee koopman tegenkomen. Dan loopt het al tegen 5 uur en moeten we voortmaken om voor het donker in Phetchaboon te zijn.

Een mooi begin van dag. De fietsreis zit er op en eindelijk wordt het een warmer. Nu nog alles in orde maken voor de terugreis. Dat betekent allereerst heel veel wassen. Toen de tassen gisteren open gingen kwam er een onbeschrijfelijke stank uit. Het resultaat van ruim 3 weken inspanning en slecht weer waardoor wassen onmogelijk was.

Daarna nog eens de markt afstruinen of wel nog wat lekkers te eten kunnen vinden en of we het thuisfront nog blij kunnen maken met wat nuttige souvenirs. Maar dat zal wel in Bangkok moeten gebeuren. Jammer dat we al weer snel wegmoeten want de Tour van Thailand finishend 19 januari in Phetchaboon en als echte fietsers hadden we dat graag mee willen maken. Kijken of de heren net zo afzien als wij de afgelopen weken gedaan hebben. Maar eerst een dag lekker in de zon zitten om een kleurtje te krijgen zodat iedereen het idee heeft dat we een luie vakantie hebben gehad !